Brandweer Rotterdam

Donderdagavond was het weer zover: dé BOT (BedrijfsOpvangTeam)-avond van de Veiligheidsregio Rotterdam (in vlaamse vertaling: de pompiers van Rotterdam). De brandweer van Rotterdam besteedt in hoge mate aandacht aan zijn vrijwillige en beroeps brandweerlieden. Iedere interventie die schokkend kan worden ervaren, wordt in groep geëvalueerd door een uit eigen korps opgeleide opvanger. Wie extra steun wil, kan rekenen op zijn opgeleide collega’s en opvangnetten. Eénmaal per jaar kunnen alle botters (en geïnteresseerden) allemaal eens samenkomen (naast hun jaarlijkse opleidingen) en krijgen zij een belichting van trauma-opvang binnen één van hun specialisaties (zo was er oa. reeds aandacht voor ‘de duikers’, ‘de meldkamer’ en dit jaar de ‘AED-interventies’)

De deskundige van dienst is Tine, die dan telkens weer voor de uitdaging komt te staan om de steeds maar groeiende belangstelling te info-tainen. Daar kom ik dan mee in de picture, en ik kan je verklappen dat het een deugd is om zo’n vlotte, intense, enthousiaste samenwerking te mogen meemaken. Van brainstorm tot uitvoering was het een plezier, en geef toe wat is er aangenamer dan te weten dat je inbreng wordt gevraagd en benut. Nu reeds voor de derde maal kon ik Tine vervoegen en pronken als haar acterende sidekick, maar dit jaar kreeg ik er een extra collega bij: Luuk, beleidsmedewerker van de veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond, een krak in z’n vak, een leek op de planken, maar hij getuigde van een ‘naturel’ waar vele acteurskandidaten hun tanden op stuk bijten. Bedankt Luuk voor het fijne samenspel !

Minpunt van de dag was wel de kleine aanrijding (zonder veel erg) met vertraging tot gevolg. Als inleving kon dit echter wel tellen als je weet dat de te brengen case over een auto-ongeluk ging, dan wel van een ander kaliber dan mijn verstrooidheidsfoutje…

Bedankt brandweerlui, botters,  Marieke, Luuk en in het bijzonder Tine voor een mooie werkdag waar de voldane vreugde het wint van de vermoeidheid.

Bloeien na snoeien

2009, het hoeft geen betoog, was het jaar van snoeien, of anders bekeken: het jaar van uitdagingen. Er was tijd en ruimte voor verdieping en profilering, de geboorte van de website en deze blog.

2010 belooft te bloeien, merkbaar aan de offerte-aanvragen en de boekingen. Wat me echter nog het meest pleziert, zijn de samenwerkingsmogelijkheden die ontstaan, want dat is nu net de peiler van 12act. Liever samen sterk dan eenzaam rijk. Danzij alle samenwerkingen kan ik me blijven focussen op het trainingsacteren in al z’n varianten, én tegelijkertijd grotere trajecten verwerken en op bijna alle vragen ingaan.

Lieve mensen, aarzel niet om uw ei in onze pan te smijten, onze keuken zal er heerlijke omelet van maken. Alle begrip begrip natuurlijk als u liever een paardenoog wenst

Ik wens u voor 2010 een boeiend bloeiend jaar !